Het is reeds 2 maanden geleden dat Jean-Pierre en ik het project Tomorrow bezochten. Nog steeds worden we overvallen met gemengde gevoelens al we aan dit alles terugdenken.

Enerzijds krijgen we een beklemmend gevoel als we terugdenken aan ons bezoek van de township Khethani. Zwarte afrikanen leven er in de grootste armoede. In deprimerende en mensonwaardige omstandigheden.

Neen, ze hebben niet minder ...
... ze hebben niets ...

Verdrietig worden we bij de gedachte aan die lieve kindersnoeten die reeds belast zijn met problemen voor hun hele leven ...

En toch een warm gevoel om Tomorrow. Het is een prachtig project dat op zoveel manieren tracht mee te vechten voor een toekomst. Al is het maar dat ene kind dat hieruit geraakt.

Wij zijn er van overtuigd dat het niet blijft bij dat ene kind.

Voedsel, kinderopvang, medische verzorging, structurele bijstand ... zeg het maar ... met alles kunnen ze terecht bij Tomorrow.

En toch een warm gevoel om de mensen achter Tomorrow ... Sofie en Tris en vele anderen die zich onvoorwaardelijk, dagen nacht inzetten voor zij die niets hebben.

Chapeau!!!

Liefs,

Kristine en Jean-Pierre